Gerçek Olan Pay

Altı alışkanlık, zaten fiyatlanmış

Burada alışkanlık bir duygu değildir. Yanında bir sayı bulunan bir karar kuralıdır ve bu sayfada yer kazanmasının tek nedeni, daha önceki bir sayfanın onun ne yaptığını ölçmüş olmasıdır. Altısı birer birer fiyatlandı ve onları fiyatlayan sayfalar başka şeylerden söz ediyordu.

Ortadaki sütunu yukarıdan aşağı oku ve orada olmayanı fark et. Bu rakamların hiçbirini bir psikolog ölçmedi ve hiçbiri insanların bunu neden yaptığına dair bir kurama ihtiyaç duymuyor. Her rakam, kursun geri kalanının üzerinde döndüğü aynı aritmetikten çıktı. Altı ayrı birimdeler ve burada hiçbir şey onları toplamıyor, ama ikisi aynı sınamadan geçirilebiliyor; bu sayfanın ikinci yarısının var olmasının tek nedeni budur.

Enine oku, altısı tek bir biçimi paylaşır. Daha çok ayara bakmak, daha sık bakmak, daha erken bırakmak ve bir filtre eklemek, farklı anlarda verilmiş aynı karardır: kayda, kaydın taşıyabileceğinden fazlasını sormak. Öteki ikisi kayıtla hiç ilgili değildir. Kural kitabının çoktan söylediğini yapmamakla ilgilidir: onun ürettiği emri göndermek ve sınırın belirlediği sayıda durmak.

Neredeyse hiç kimse kendi altısını sayılarıyla birlikte yazmadı. Her rakam okuduğun bir sayfada zaten duruyor ve alıştırma, altısından hangilerini geçen ay yaptığını kabul etmekten ibaret.

Modül 11’in, bu kursun sahip olmadığı serbestlik dereceleri için tuttuğu liste üçüncü maddesini kazanıyor ve o madde, her sayfanın verili saydığı şey: bütün bunlara katlanmak zorunda olan insan.

Şimdi ikisini bir araya getir; bu kursta bunu hiçbir şey yapmadı. 65. dersin sınaması, 67. dersin onda bir R’sine karşı 156 işlem üzerinde koşturulduğunda 0,3461 gücündedir: gerçekten işe yarayan bir sistemi yaklaşık üçte bir oranında kabul eder. Yüz aday kural al, bunların belli bir kısmı canlı olsun, sınamadan iki kez geçir — bir kez 65. dersin istediği disiplinle, bir kez de alışkanlıklardan ikisiyle — ve sonunda kabul ettiğin kuralların hangi kesrinin gerçek olduğunu sor.

Son sütun bulgudur ve rahatsız edici yöne işaret eder. Alışkanlıklar en çok, iyi kuralların en seyrek olduğu yerde pahalıya gelir; bu da henüz bir tane bile bulamamış birinin tam olarak içinde bulunduğu durumdur. İkide birlik bir taban oranda 2,38 kat, ellide birlik bir taban oranda 10,52 kat tutarlar. Disipline en çok ihtiyacı olan okur, onu bozmanın en pahalıya patladığı okurdur ve bunda psikolojik hiçbir şey yoktur. Bu, Bayes’tir.

Yüz aday, iki kez

Ortadaki satırı al ve yüz kuralı iki turdan da geçirerek izle; çünkü sayılar yüzdeden daha çok işe yarar.

Onu canlı. Bir kez yargılandığında sınama bunların 3,46’sını ve ölü doksanın 4,55’ini kabul eder; yani 8,0 kural kabul edersin ve kabul ettiğinin yüzde 43,2’si gerçektir.

Şimdi göz at. Ölü doksan, yüzde 5,05 yerine yüzde 24,25 oranında geçer; yani 21,83’ü içeri sızar.

Şimdi sekiz R’de bırak. Bu çizgi canlıların yüzde 59,5’ini alıp götürür; yani 3,46, 1,40 olur.

Artık 23,2 kural kabul ediyorsun, bunların 1,40’ı gerçek: yüzde 6,0.

Yani iki alışkanlık birlikte sana 2,90 kat daha çok kabul edilmiş kural ve gerçek olanların yüzde 40,5’i kadarını verdi. Meselenin biçimi budur ve yavaş söylemeye değer: elinde daha az sistem kalmadı. Neredeyse üç katı kaldı ve neredeyse hiçbiri işe yaramıyor.

Alışkanlıklar sana para kaybettirmiyor. Sana evet sözcüğünün anlamını kaybettiriyor.

İşte bu yüzden çare kararlılık değildir. Altısının her biri, başlamadan önce bir sayı yazmakla yenilir: ufuk, 65. dersten; katlanacağın derinlik, 67. dersten; taradığın ayarların sayısı, 64. dersten; pozisyon sınırı, 75. dersten. Bunların hiçbiri bir şeye mal olmaz, hiçbiri o gün başka türlü hissetmeni istemez ve her biri, her baktığında verilen bir karar yerine bir kez verilen bir karardır.

O hâlde kendi altını yaz, her birinin yanına sayıyı koy ve geçen ay bozduklarını işaretle.

Bunun çözmediği şeyler

Önemli olan altı alışkanlığın bunlar olduğunu. Bunlar bu kursun fiyatladığı altı tanedir. Fiyatlamadıkları, bir sayıya indirgenmeyenlerdir ve onlar için rakam uydurmak, tam da böyle bir sayfanın genellikle yapıldığı şeydir. Burada duran, tablonun andığı sayfalarda zaten duran aritmetiktir ve yedinci bir satır isteyen, onu ölçmüş bir sayfa bulmak zorundadır.

İki alışkanlığın bağımsız olduğunu. İkinci tabloda bağımsız gibi ele alınıyorlar ve açıkça değiller: kaydı her gün gözden geçiren kişi, sekiz R’de bırakan kişinin ta kendisidir ve gözden geçirmek çoğu zaman bırakmayı üreten şeydir. Aralarındaki her olumlu ilişki bileşiği 6,0’dan iyi değil kötü yapar; yani tablo, kendi bulgusunun iyimser sürümüdür.

0,3461’in sınamanın gücü olduğunu. Bu, 65. dersin çıtasının 156 işlem üzerinde, 67. dersin onda bir R’sine karşı gücüdür ve o edge bir ölçüm değil, bu kursun 65. dersten beri taşıdığı bir varsayımdır. Daha büyük bir edge gücü yükseltir, bu da ikinci tablonun iki sütununu birden yükseltir ve içindeki her oranı küçültür. Bulgu bu değişikliği atlatır, sayılar atlatmaz.

Taban oranın bilinebilir olduğunu. İkinci tablonun ölçemeyeceğin tek girdisidir ve bu yüzden her satır basılmıştır, hiçbiri önerilmemiştir. Bu kursun herhangi bir yerde sahip olduğu, ipucuna en yakın şey 63. dersin sonucudur: hiçbir zaman yapısı olmayan serilerin yüzde 52,5’inde, 253 arasından seçilen en iyi kural, elde tutmayı en az gerçek kural kadar yener. Alttaki satırları değil üstteki satırları okumak için bir neden budur.

Ve en pahalıya mal olan kabul: bu sayfa bir insanı, yanında sayılar bulunan karar kurallarını sıralayarak fiyatladı ve bu, alışkanlığı alışkanlık yapan parçası çıkarılmış bir insan modelidir. 79. dersin cevapsız sorusunun içinde on yıl geçirmenin nasıl bir şey olduğunu ya da sekiz R çizgisinin neden ilk zarar ayında değil de dördüncüsünde aşıldığını söylemez. Bu modüldeki her sayfanın eksik yarısı budur ve bu kursta o yarı yok. 85. ders son sayfadır ve 67. dersten bu yana her sayfanın kusursuzca kımıldatmadığı tek sayıya döner: bir işlemin ne kadar yol aldığına, bir R olarak konmuş ve hiç oynatılmamış olan sayıya.