Yerinden Oynayan Birim

Birimin sadeleştiği yer ve sadeleşmediği yer

R tek satırlık bir aritmetiktir. Her kapanıştan bir sonrakine olan değişimi al, bu değişimlerin standart sapmasını al ve sonraki her şeyi ona böl. Bu iyi bir seçim ve bu sayfa onunla tartışmıyor. Tartışma, onu bir kez ölçüp sonra yirmi iki ders boyunca harcamakla.

Daha ileri gitmeden önce apaçık itirazı ele. Otuz gözlem ve yirmi dokuz gözlem bir standart sapmayı kötü ölçer ve kötü ölçülmüş iki sayının oranı ikisinden de kötüdür; belki herhangi iki yarı böyle görünürdü. Tek bir sabit varyanstan elli dokuz hareketlik yirmi bin seri çek ve her birini aynı yerden kes. Ortanca oran 1,000, beşinci yüzdelik 0,730, doksan beşinci 1,369. Ölçülen oran 2,711 ve yirmi binde bir çekim bile ona ulaşmadı. Başka ne doğru olursa olsun, bunlar tek bir şeyin iki yarısı değil.

63. ders bunu açık sözle masada bıraktı. İkinci kabulü, yeniden örneklenen sıfır hipotezinin oynaklık kümelenmesini yok ettiğini, o kümelenmenin gerçek olduğunu ve bir kesişme kuralının onu gerçekten işleyebileceğini söylüyordu. Yukarıdaki 2,711 işte o kümelenmedir; bu kursun sahip olduğu tek altmış kapanış üzerinde ölçülmüştür. Ve onun o sayfaya değil bu sayfaya ait olmasının nedeni şu: kümelenme yalnızca bir kuralın kazanabileceğini değiştirmez. Kazancın ölçüldüğü cetvelin uzunluğunu da değiştirir.

Şimdi bunun kırdığı rakamları kırmadıklarından ayır; çünkü kurs eşit ikiye bölünmüyor. Bir t, bir ortalamanın standart hataya bölümüdür ve ikisi de aynı birimdedir; dolayısıyla sabit bir bölen onu tam olduğu yerde bırakır: 63. dersin 3,65’i hangi birimle yazılırsa yazılsın 3,65’tir. Aynısı bir R büyüklüğünün bir başkasına oranı için de geçerlidir. Kazanan kuralın gerçek olup olmadığına dair modül 8’in bütün kanıtı bu sayfadan sağlam çıkar.

Sağlam çıkmayan şey, her mutlak mesafedir. 65. dersin onda bir R’si, 67. dersin sekiz R çizgisi, 64. dersin işlem başına 0,317 R’si ve 63. dersin kendi round trip başına 0,0796 R’si; bunların hepsi oran değil mesafedir ve 2,711 kat oynamış bir birimdeki bir mesafe, tek bir ad taşıyan iki ayrı mesafedir.

Neredeyse hiç kimse kendi R’sini iki kez ölçmedi. O, bir barlık değişimin standart sapmasıdır; kaydının ilk yarısında, sonra ikinci yarısında hesaplanır ve iki cevabın oranı bu sayfanın tamamıdır.

Modül 11’in, bu kursun sahip olmadığı serbestlik dereceleri için tuttuğu liste dördüncü maddesini kazanıyor ve bu sonuncusu: birimin kendisi; bir kez ölçülmüş, sonra da piyasanın tek bir hızı varmış gibi harcanmış.

Son sütun, iki pencerenin yalnızca boyca değil, cinsçe de farklı seriler olduğunu söylüyor. İki barda pencerenin tamamının varyans oranı 0,3434’tür ve bu, rastgele yürüyüşün verdiği bir değerinin çok altındadır. Kes onu: ilk otuz hareket 0,2560, son yirmi dokuz hareket 0,9202 verir. Günlük hareketlerin birinci dereceden otokorelasyonu da aynı şeyi anlatır: pencerenin tamamında eksi 0,6594, ilk yarıda eksi 0,7490, ikinci yarıda eksi 0,0943. Bu pencerenin barındırdığı bütün ortalamaya dönüş, kazanan kuralın yedi işleminden ikisini yaptığı yarıda oturuyor.

Yedi işlem, iki kez fiyatlanmış

63. dersin kazananını, 2-ve-5’i al ve yedi işlemini, her birinin girildiği ve çıkıldığı barla birlikte yaz. Sonra her birini iki kez fiyatla: bir kez kursun baştan beri kullandığı tek R’de, bir kez de o işlemin gerçekten içinden geçtiği pencerenin R’sinde. 26. bardan 39. bara koşan işlem kesiği aşıyor; dolayısıyla onun için tek dürüst bölen pencerenin tamamına ait rakamdır ve o işlem değişmeden görünür.

Dördüncü sütun ortalama bir R’nin 0,910’u, beşincisi 1,101 eder ve t 3,65’ten 3,68’e gider. Yani hüküm hiç oynamıyor; söylenmeye değer ilk şey bu: kazanan, modül 8’in dediği kadar gerçektir ve bu sayfadaki hiçbir şey onu kurtarmaz ya da öldürmez.

İkinci şey, altta yatan biçim. Yedi işlemin dördü bütünüyle sakin yarıda duruyor ve o dördün üçü tek bir bar sürdü. Beşinci sütundaki iki büyük kat, 1,826 ve 1,560, büyük işlemler değil. Küçük bir sayıya bölünmüş sıradan işlemler.

Üçüncü şey hesap ve bu gerçekten oynuyor. 63. ders yedi round trip’e bir R’nin 0,557’sini, yani 0,0796’nın yedi katını yazdı. Her round trip’i kendi penceresinin R’siyle yaz, toplam bir R’nin 0,852’si olur, 1,53 katı; çünkü yedinin dördü, aynı 0,1230 sentin 0,0602 değil 0,1631 R satın aldığı yarıda ödendi.

Bu kursta bir kural bağışıktır ve tek o olduğu için adını anmaya değer. 75. ders bir pozisyonu, riske atacağın parayı stop’a olan mesafeye bölerek boyutlandırır; dolayısıyla R yarıya inerse aynı yüzde ikilik pay iki katı hisse alır ve taşınan risk değişmez. Yüzde iki riske atan yüz bin dolar, ilk yarının dağılımında 978, ikincisinin dağılımında 2.652 hisse alır. Kural kendini düzeltir ama yalnızca girdiyi yeniden ölçersen.

R hiçbir zaman bir birim olmadı. Bir döviz kuruydu ve bu kurs onu bir kez kote etti.

Öyleyse kendi R’ni kaydının ilk yarısında ve ikinci yarısında ölç ve oranı al.

Bunun çözmediği şeyler

Otuz hareketin ve yirmi dokuz hareketin bir dağılımı ölçtüğünü. Onu kötü ölçüyorlar ve tek başlarına iki sayı çok az şey ederdi. Farka inanmanın gerekçesi ölçüm değil benzetim: sabit bir varyanstan yirmi bin çekim, aynı yerden kesildiğinde 2,711’e bir kez bile ulaşmadı. Buradaki bütün kanıt o sınamadır ve onu kabul etmeyen okurun sayfayı da kabul etmemesi gerekir.

İkinci yarının rastgele yürüyüş olduğunu. Yirmi dokuz hareket üzerinde 0,9202’lik bir varyans oranı hiçbir şeyi iki haneye kadar ölçmez ve dürüst ifade daha dardır: pencerenin tamamının gösterdiği güçlü ortalamaya dönüş ikinci yarıda bulunamıyor; bu, ikinci yarıda hiç olmadığını söylemekten farklı bir iddiadır.

Bu pencerenin bir piyasa olduğunu. Birinci dereceden otokorelasyonu eksi 0,6594 olan altmış kapanış, gerçek bir enstrümanın sana uzatma ihtimali olan şey değildir ve aksini iddia eden bir sayfa, kendinden önceki seksen dördün önlemek için kurulduğu şeyi yapmış olurdu. Genelleşen şey cevap değil sorudur: kaydın ne olursa olsun, birimi iki kez ölç.

Kesiğin doğru yerde olduğunu. Tek bir gerekçeyle seçildi: 74. ders bu pencereyi zaten ikiye bölmüştü ve bu sayfa aynı yerden kesmek istedi. Başka bir kesik başka rakamlar verir ve burada hiçbir şey kırılmanın nereye ait olduğunu ya da muhtemelen sürekli hareket eden bir şey için kırılmanın doğru model olup olmadığını söylemiyor.

Ve en pahalıya mal olan kabul, ki aynı zamanda bu kursun yapacağı son kabul: yukarıdaki her şey tek bir enstrüman, tek bir pencere ve tek bir birimdir ve birimin hiç yeniden ölçülmemiş olmasının nedeni, yeniden ölçmenin altmış kapanışın verebileceğinden fazla veri istemesidir. Bütün kursun biçimi tek cümlede budur. Her sayfa, elinde tutabileceğin kadar küçük bir kayıt üzerinde yeniden yapabileceğin bir aritmetik oldu; o kadar küçük bir kayıt bir yöntemi taşıyabilir, bir piyasayı taşıyamaz. Yanında götürdüğün şey bir sistem değil. Bölme alışkanlığı, bir sayının neyin sayısı olduğunu sorma alışkanlığı ve cevabı iki kez ölçme alışkanlığıdır.