Kaldırdığın gecikme

Sinyalle emir arasındaki kişi neye mal olur

Önce gecikmeyi bir niceliğe çevir. 390 dakikalık bir seansın t dakikası boyunca bir fiyat, tipik olarak, günlük standart sapmasının t bölü 390’ın kareköküyle çarpımı kadar oynar. 68. dersin küçük ölçeklisinin günlük standart sapması yüzde 2,8347’dir, yani bir dakika 14,35 baz puan, beş dakika 32,10 ve otuz dakika 78,62 eder. Seni otomasyona ikna etmek isteyenlerin andığı sayılar bunlardır ve her biri üstünlükten büyüktür.

Aynı zamanda konunun dışındadırlar, çünkü yönü olmayan bir hareket bir maliyet değildir. Zamanın yarısında o beş dakika senin lehinedir. Gecikmenin yaptığı şey pozisyondan zaman almaktır ve asıl özenle yapılmaya değer hesap budur, çünkü kimsenin basmadığı hesap budur.

Önce uzlaşım. Sinyal bir fiyat ve bir çıkış adlandırır. t dakika geç girmek, hareketi sinyalden o çıkışa kadar değil kendi girişinden aynı çıkışa kadar toplaman demektir; yani niyet ettiğin T dakikanın T eksi t kadarını pozisyonda geçirirsin. Rastgele yürüyüş altında topladığın üstünlük gerçekten içinde olduğun süreyle orantılıdır, gürültü ise o sürenin kareköküyle. Böl: ölçmeye çalıştığın oran, bir eksi t bölü T’nin karekökü kadar düşer. Bunu kareye al, çünkü bir ölçümün gerektirdiği işlemler gürültü-sinyal oranının karesiyle gider, ve işlem sayısı bir bölü bir eksi t bölü T kadar artar.

İçinde başka bir şey yok. Oynaklık yok, araç yok, senin büyüklüğün yok, o 32,10 baz puan da yok. Ayakta kalan tek nicelik, gecikmenin tutma süresine oranıdır; aşağıdaki tabloda tek bir fiyat bulunmamasının nedeni de budur.

İlk satırı, sonra üçüncüyü oku. Tutmayı düşündüğün kadar bekle ve toplayacak bir şey kalmaz; scalp’te tereddüt uyarısının dürüst biçimi budur. Bir seans tut, aynı beş dakika 589 işlemden sekizine mal olur; 65. dersin sabitlediği ayda kırk işlemle bu, on beş aylık bir sınamaya eklenen altı gündür. Bir ay tut, ölçülebilir hiçbir şeye mal olmaz. Otomasyon üzerine yazılan her metnin başladığı o gecikme, insanların gerçekten işlediği tutma sürelerinde aşağı yukarı bir hafta değerindedir.

Bir stratejiyi otomatikleştirmiş olanların neredeyse hiçbiri kendi gecikmesini kendi tutma süresine bölmedi. Kendi kaydından iki zaman damgası ve bir bölme; ve bu, sayfanın geri kalanının sana uygulanıp uygulanmadığına karar verir.

Öyleyse tereddüt sekiz işlem değerindeyse, asıl ilginç soru, onları harcamanın dışında senin için ne yaptığıdır. Bir şey yapıyordu ve bunu her seferinde yapıyordu. 20. ders bir R’yi işlem başına riskine oturtur, yani işlem başına yüzde iki riske giren bir hesap elli R’dir. Koşulu doğru olduğu sürece yeniden giren bir kural, her bakışında bir R maruziyet ekler. İnsan saatte birkaç kez bakar ve sıkılır. Döngü zamanlayıcıyla bakar ve tüm hesabı riske sokmak için kaç bakış gerektiği bir tahmin değil, bir bölmedir: bir bölü işlem başına riskin.

Her satır aynı elli emirdir. Değişen tek şey ne kadar vaktin olduğudur ve bunların hiçbiri, başka bir işle uğraşan birinin fark edeceği kadar uzun değildir. Bu hatanın elle yapılan sürümü, elli emri tek tek vermeni ister ve dördüncü civarında dururdun. O durma hiçbir zaman muhakeme değildi. Gecikmeydi.

Bu modülün 62. dersten beri kurduğu çizelge sekizinci sütununu kazanıyor: kuralın aynı anda ne kadar tutabileceğine dair sert üst sınır, R cinsinden yazılmış, yanında da bu sınırın hangi aralıkla denetlendiği. Çizelgenin tamamının birden harcandığı yer 70. ders.

Elli bin dolarlık bir hesapta elli emir

İşlem başına yüzde iki riske giren 50.000 dolarlık bir hesap al: bir R 1.000 dolar, hesap elli R. Döngüyü beş saniyelik bir zamanlayıcıya koy, ki bu istenmesi son derece sıradan bir şeydir, ve ona doğru kalan bir koşul ver: çoktan aşılmış bir seviye, bir uçta çakılı kalmış bir gösterge, hiç sıfırlanmamış bir bayrak. Sonra iki sayıyı birden izle: döngünün kurduğu maruziyet ve onu yakalaması gereken günlük zarar şalteri.

Şalter alışıldık olanı, hesabın yüzde üçü, ki işlem başına yüzde ikide bu 1,5R zarar eder. Defterdeki maruziyetin pozisyon başına ters hareketle çarpımı buna ulaştığında atar; yani n R maruziyette 1,5 bölü n kadar bir hareket ister.

Bakış 1, beşinci saniye: defterde 1R, riskte 1.000 dolar. Şalterin atması için 1,500R’lik bir hareket gerekir.

Bakış 10, ellinci saniye: 10R, 10.000 dolar. Şaltere 0,150R gerekir.

Bakış 25, iki dakika beş saniye: 25R, 25.000 dolar. Şaltere 0,060R gerekir.

Bakış 50, dört dakika on saniye: 50R, 50.000 dolar. Şaltere 0,030R gerekir.

Şimdi o sütunu yukarıdan aşağıya değil aşağıdan yukarıya oku, çünkü sürprizi veren, aktığı yöndür. Pozisyon büyüdükçe şalter duyarlılaşır; bu koruma gibi duyar ve tam tersidir. Bakış birde, durmak bin dolara mal olacakken, ellinci bakışta tepki vereceği hareketin elli katı büyüklükte bir hareket ister. Maruziyet kurulurken hiçbir şey söylemez, çünkü zarara bakar ve zarar ancak maruziyetten sonra vardır. Nihayet konuştuğunda yaptığı tek şey, çoktan hesabın tamamı olmuş bir pozisyona ekleme yapmanı engellemektir; o pozisyonda bir R’lik tek bir ters hareket yüzde yüz eder.

Bir zarar sınırı kötü bir günü sınırlar. Kötü bir kod satırını yalnızca bir pozisyon sınırı sınırlar.

Bakış sayısı bir özdeşliktir ve elde tutmaya değer: bir bölü işlem başına riskin, yani yüzde ikide elli, yüzde birde yüz, yüzde beşte yirmi. Daha küçük pozisyon almak kendi koduna karşı gerçekten zaman satın alır; pozisyon büyüklüğünün yazılıma karşı bir savunma olduğu tek anlam budur ve bunu var olan en işe yaramaz para biriminde satın alır, çünkü önce biten paran değil dikkatindir.

Zamanında iş gören şey bir son koşul değil bir ön koşuldur. Herhangi bir şey göndermeden önce aracı kuruma neyi zaten tuttuğunu sor ve emir seni sınırın ötesine taşıyacaksa reddet. O denetim bakış birde koşar, maruziyet 1R iken ve yanıt ucuzken, ve piyasanın oynayıp oynamadığı umurunda değildir. Kâr ve zarar rakamı okuyan her denetim hatanın akış aşağısındadır; yalnızca pozisyonu okuyanlar akış yukarısındadır.

O hâlde giriş koşulunu yazmadan önce sınırını R cinsinden yaz, ve onu kendi değişkenine değil aracı kuruma karşı denetle.

Bunun çözmediği şeyler

Gecikmenin bir rastgele yürüyüş olduğu. Bu yansız durumdur ve yansız durum iyi huylu olanıdır. Sinyalin sonraki beş dakika hakkında bir şey öngörüyorsa, o beş dakika tam da öngördüğün kısımdır ve beklemek pozisyonu yalnızca kısaltmakla kalmaz, o kısmı geri verir. Bu sayfa sana ne kadar olduğunu söyleyemez, çünkü yanıt aritmetiğin değil senin sinyalinin bir özelliğidir; üstünlüğü tetikten sonraki ilk barda yaşayan biri ilk tablodaki her sayıyı bir taban olarak okumalıdır.

İşlem sayısının bunun için adil bir para birimi olduğu. Gereken bir örneklemi 1,013 ile çarpmak yalnızca örneklemle sınırlıysan bir maliyettir, ve ayda kırk işlemde sınırlısın; 67. dersin 14,7 aya çevirdiği tempo tam da budur. Ayda dört yüz işlem yapan bir masa sınırlı değildir ve onun için aynı gecikme gerçekten bedavadır. İlk tablo, bireysel bir yatırımcıyı bağlayan birimde fiyatlanmıştır, başka hiçbirinde değil.

Elli bakışın yazılımın gerçekte nasıl bozulduğunu anlattığı. Bu belirli bir bozulmadır: doğru kalan bir koşulun belleksiz bir döngüyü beslemesi. En yaygın olduğu için değil, hesapları bitirmiş olduğu için seçildi. Bir kez ateşleyen bir hata zararsızdır. Bir koşul dağılırken ateşleyen bir hata o koşulla sınırlıdır. Bu sayfa, arkasında bir denetim dosyası bulunan bozulma biçiminin en kötü hâlini fiyatladı, başka hiçbir şeyi fiyatlamadı.

Bir pozisyon sınırının yettiği. Yetmez, ve bu boşluğu 68. ders açmıştı. Bir araçtaki sınır, birbiriyle ilişkili dört araç hakkında hiçbir şey söylemez; elli sembol tarayan ve sembol başına sınırı olan bir kural, tek bir sınırı bile aşmadan bunların yirmisi üzerinde aynı toplam maruziyeti kurabilir. Bunu yakalayan denetim portföy düzeyindedir ve bu sayfa onu yazmıyor.

Bu aritmetiğin otomatikleştirip otomatikleştirmemeye karar verdiği. Sana iki sayı verir: gecikmenin neye mal olduğu ve onu kaldırmanın seni neye açtığı. Kod yazmayı, barındırmayı, bakımı fiyatlamaz; en pahalıya mal olanı da fiyatlamaz: yazılımın çalıştırabileceği kadar kesin bir kural, senin işlemekte olduğun kuraldan başka bir kuraldır ve bu farkı geçişi yapmış olanların hiçbiri ölçmemiştir.

Ve en pahalıya mal olan ödün: buradaki her şey kuralların çalıştırılmaya değer olduğunu varsayar. 63. dersin taraması, 67. dersin sınaması ve 68. dersin tavanı hepsi bundan önce geçerlidir, ve üstünlüğü olmayan bir kuralın kusursuzca çalıştırılması, üstünlüğü olmayan bir kuralın daha hızlı gelmesidir. Reklamın tutturduğu tek iddia budur ve iltifat değildir. 70. ders, 64. dersin sayımını bir kurala değil bir modele çevirerek modülü kapatır ve beşer değerli altı hiperparametrenin 15.625 yapılandırma demek olduğunu bulur — bir aceminin alçakgönüllü diyeceği bir ızgara — ve bunun, piyasa daha hiçbir şey yapmadan işlem başına 0,318 R ürettiğini.