Kârı almak

İddia, ona inananların söylediği biçimiyle

Kâr alarak asla batmazsın. Bu işin en eski öğüdüdür ve aptalca değildir. Alınan kâr kârdır; masada bırakılan kâr sıfıra dönebilir ve altına da geçebilir. Her kazancı belirdiği anda kaydeden birinin sicili baştan sona kazançlardan oluşur ve baştan sona kazançlardan oluşan bir sicil, bir kariyeri bitiren şey olamaz. Bunu sunulan alternatifle karşılaştır: haklı çıkmış ve haklı olmayı bırakabilecek bir pozisyonda oturmak, haftalar önce kendi yazdığın bir kurala göre, bir anlamda çoktan senin olan ve harcayabileceğin hiçbir anlamda senin olmayan bir parayla.

Öğüdün ayrıca kötü öğütleri hayatta tutan o tek özelliği var: ödüllendirilir, sık sık ve görünür biçimde. Aşağıdaki yedi işlemden birini düpedüz iyileştirir. İkinci işlem kuralla 2,00, alışkanlıkla 3,00 yapar; çünkü alışkanlığın sattığı fiyat, kesişimin sonunda sattığı fiyattan yüksekti. Kârı erken alan biri bu deneyimi yılda birkaç kez toplar ve muhakeme diye dosyalar.

Bu modülün başladığı çizelge

Modül 12’nin baştan sona giden tek bir nesnesi var ve o da bu: yedi işlemlik bir çizelge, ders 63’ün en iyi kuralının, bu kursun ders 32’den beri kullandığı altmış kapanış üzerinde yaptığı işlemler. Modülün her dersi ona bir sütun ekler. Bu ders girişleri, kuralın kendi çıkışlarını ve bir kâr hedefinin onlara ne yaptığını sağlar; ders 87 stopu ekler; ders 88 büyüklüğü ekler; ders 89 ne olacağını sandığını ekler. Uzlaşım ders 63’ünkidir ve hiçbir şeyin güvene bırakılmaması için burada yinelenir: iki barlık ortalama, her barın kapanışında beş barlık ortalamayla karşılaştırılır, karşılaştırma bar 5’ten önce okunmaz ve pozisyon bir sonraki barın kapanışında alınır ya da kapatılır. Maliyetler gidiş-dönüş için hisse başına 0,1230, ki ders 85 bunu bir R’nin 0,0796’sı yapar.

Bu, serideki elli dokuz hareketin otuzunda 10,70 brüt, 0,861 maliyet ve 9,84 nettir. İlk kapanışta alıp son kapanışta satmak net 5,68 verir, yani kuralın kendi katkısı 4,16’dır ve bu sayfadaki her şey 9,84’e değil o sayıya karşı ölçülür. Yedi işlemin altısı artıda biter, biri bitmez.

Tek cümlelik bir kural, her olağan ayarda çalıştırıldı

İşte alışkanlık, sınanabilsin diye kural olarak yazılmış hâli: işlemden, giriş fiyatının üstüne bir hedef eklenmiş düzeydeki ya da onun üstündeki ilk kapanışta çık; bu hiç olmazsa kuralın çıkacağı yerde çık. Hedef, bu kurstaki her düğme gibi bir düğmedir ve olağan değerlerden oluşan doğal bir kümesi vardır, çünkü R bu kursun mesafeyi ölçtüğü birimdir. Hiç, çeyrek, yarım, bir, bir buçuk, iki. Kuralın kendi çıkışı dâhil yedi ayar; o da düğmenin tamamen kapatılmış hâlidir.

Aşağıdaki her satır aynı yedi girişi çalıştırır. Hiçbiri işlem sayısını değiştirmez, dolayısıyla hiçbiri maliyeti değiştirmez: 0,1230’dan yedi gidiş-dönüş, her satırda 0,861 eder. Son sütun, satırın al ve tut’a karşı net getirdiğidir.

Önce dördüncü sütunu, aşağı kadar oku. Yedide altı, yedide altı, yedide altı, yedi kez. Sonra üçüncüyü oku: 7,64, 7,64, 8,84, 11,74, 11,04, 10,64, 9,84. En iyi satırla en kötüsü arasındaki mesafe hisse başına 4,100 ve kuralın tamamı elde tutmaya karşı 4,162 ediyordu; yani tek başına çıkış ayarı, giriş kuralının kazandırdığının %98,5’ini açıklıyor. Herkesin tartıştığı karar ne zaman girileceği. Sonucun %98,5’i kadar eden kararı ise çoğu kişi sezgiyle verir ve o sezgiyi denetledikleri sütun sayfa boyunca sabittir.

İlk iki satır aynıdır ve bu bir rastlantı değil, bir denetimdir. Bir R’nin çeyreği hisse başına 0,386’dır ve bu yedi işlemden herhangi birinin yaptığı en küçük kârlı hareket 0,40’tır, işlem 3 ve 4’te. Dolayısıyla 0,40’ın altındaki her hedef, hiç hedef olmamasıyla tam olarak aynı yerde gerçekleşir; tabloyu yeniden hesaplayıp iki özdeş üst satır elde eden okur, kopyalama hatası değil, doğru aritmetik yapmıştır.

İki sütun daha bir an değer, çünkü kazanma oranının söylemeyeceğini söylerler. Tutulan barlar otuzdan sekize düşer; yani alışkanlık brütün beşte dördünü korumak için piyasada dörtte bir süre geçirir — verimli gelir, ta ki vazgeçilen paranın para olduğunu ve kazanılan zamanın hiçbir şeye harcanmadığını fark edene kadar. Ve t istatistiği 3,65’ten 2,35’e düşer; bu, aynı yedi işlemin kendileri hakkında eskisinden az şey söylemesidir, çünkü küçülen dağılım değil ortalamaydı.

Ayakta kalanlar

Alışkanlık düpedüz yanlış değildir ve burada duran bir sayfa hile yapmış olurdu. Tablonun en iyi satırı bir hedeftir, hedefin yokluğu değil: bir R’lik hedef, kuralın 9,84’üne karşı net 11,74 verir; yani elde tutmaya karşı 4,16 değil 6,06. Sabit bir mesafede çıkmak, seni içeri sokan sinyalde çıkmayı gerçekten yenebilir ve nedeni ilk tabloda görünür. İşlem 3 on üç bar sürer ve kesişim nihayet tetiklenmeden önce kazandığının bir kısmını geri verir; bir hareketin gelişmesine izin verecek kadar uzak ve geri verme başlamadan çıkacak kadar yakın bir hedef, hikâye değil gerçek bir şeydir.

Yanlış olan, herkesin gerçekten uyguladığı somut sürüm, yani en üstteki satır: yeşilin ilk işaretinde dışarı. O satır yedisinin en kötüsüdür ve fark, giriş kuralının ettiğinden büyüktür. Karşısında işlem yaptığın kişilerin neredeyse hiçbiri bu tabloyu kendi sicili üzerinde çalıştırmadı; çalıştırmak bir akşam ve üç sütunlu bir hesap tablosu eder, çünkü girişler zaten ekstrelerinde ve tek yeni sütun fiyatın sonrasında ne yaptığıdır.

İşlem 3, baştan sona

Kural bar 26’nın kapanışında, 98,8’de uzuna geçer. Yedisinin en düşük girişi ve çizelgenin etrafında döndüğü işlemdir.

Bar 27, 99,2’de kapanır. Bu hisse başına 0,40 kâr, yani bir R’nin 0,259’u ve girişin üstündeki ilk kapanış olduğundan alışkanlık orada satar. İşlem kazançlıdır. Sicile kazançlı olarak girer, kazanma oranına kazançlı olarak girer ve 0,40’tan 0,1230’luk gidiş-dönüşü düşerek 0,277 kaydeder.

Şimdi pozisyonu rahat bırak. Bar 28, 99,6’da kapanır. Bar 29, 100,0’da. Bar 32, 100,3’te ve elle denetlemeye değer sınır burada: bu işlemdeki bir R’lik hedef 98,8 artı 1,5443, yani 100,3443’tür ve kapanış 100,3. 0,0443 — dört küsur sent — kalır, dolayısıyla bir R’lik çıkış bar 32’de tetiklenmez. Bar 33’te 101,5’te tetiklenir, 2,70 için. Bunu fiyatları bir ondalığa yuvarlanmış bir hesap tablosunda yeniden kuran biri bar 32’de gerçekleşir ve 1,50 alır; onun tablosuyla bunun arasındaki fark piyasa hakkında bir görüş ayrılığı değil, bir yuvarlama uzlaşımıdır.

Kuralın kendi çıkışı bar 39’da, 101,3’te, 2,50 için gelir.

Yani aynı işlem, aynı yedi kararla, 0,40 ya da 2,70 ya da 2,50 eder; bunu belirleyen tek şey nerede çıkmaya karar verdiğindir. Ve o üç dünyanın her birinde o bir kazançtır, kazanç olarak kaydedilir ve her işlem günlüğünün son dört paragrafının konusu olan yedide altının içinde sayılır.

Bir kazanma oranı, bir kazancın büyüklüğünü göremez.

İşte bu yüzden en pahalıya mal olan alışkanlık, iz bırakmayandır. Bir işlem günlüğünün gerçekten bildirdiği dört sayıdan üçü değişmeden çıkar: yedi işlem, altı kazanç ve her iki dünyada da 0,30’luk bir kayıp; çünkü kaybeden işlem, alışkanlığın alabileceği kârlı bir kapanışı hiç basmadı. Dördüncüsü oynar ve kimsenin yazmadığı sayı odur. Ortalama kazanç hisse başına 1,833’ten 1,467’ye, tam olarak beşte bir düşer. Pozisyon büyüklüğünü yarıya indiren biri bunu bir ay içinde hesapta görürdü. Bunu yapan biri ise hâlâ yedide altı diyen, hâlâ sistemin işlediğini söyleyen bir günlük görür ve sistem gerçekten de işlemeye devam eder — elde tutmaya karşı 4,16 yerine 1,96’da, ki burada bu, çalıştırmaya değer bir kuralla ödediği maliyeti ancak karşılayan bir kural arasındaki farktır.

O hâlde son yirmi kapalı işlemini al ve bir sütun ekle: sen çıktıktan sonra fiyat ne yaptı.

Bunun çözmediği şeyler

Bir R’lik hedefin doğru hedef olduğu. O, yedi işlem üzerinde denenen yedi ayarın en iyisidir ve bu bir aramadır; ders 63 tam da buna fiyat biçmek için vardır: aynı seri üzerinde 253 hücrelik bir arama, aynı büyüklükteki bir aramanın içinde hiçbir şey olmayan serilerin %52,5’inde geçtiği bir sonuç buldu. Yedi hücre 253’ten çok daha küçük bir arama, yedi işlem de o aramanın hak ettiğinden çok daha küçük bir örneklemdir. Tablonun dürüst okuması satırları arasındaki mesafedir, yani 4,100; en büyük değerinin yeri değil, ki o neredeyse hiçbir şey etmez.

Kazanma oranının işe yaramaz olduğu. Yaramaz değil; beklenen değeri oluşturan iki sayıdan biridir ve ders 17’nin ikisine de ihtiyacı vardır. Bu sayfanın gösterdiği daha dar ve daha kötü bir şey: kazanma oranı tam olarak, çıkış politikasındaki bir değişikliğin oynatamayacağı sayıdır; dolayısıyla bir sicili sessizce yok etmesi en olası tek karar için yanlış ölçüm aletidir. Kazanma oranının düştüğünü gören biri araştırırdı. Kimse oynamamış bir sayıyı araştırmaz.

Yedi işlemin bunlardan herhangi birini taşıyabileceği. Taşıyamaz. Ders 19 buna doğrudan fiyat biçer: elli işlem, işlem başına 0,35R kazandıran bir yöntemi hiç üstünlüğü olmayandan ayıramaz ve yedi, elli değildir. Bulguya yine de inanmanın nedeni, bunun hedefin ne kadar para kazandırdığına dair bir iddia olmamasıdır; o bir örneklem isterdi. Bu, bir kazanma oranının aritmetik olarak neyi kaydedebileceğine dair bir iddiadır ve yedi işlemlik olan da dâhil her sicilde geçerlidir.

Alışkanlığın korkuyla ilgili olduğu. Olabilir ve bu sayfanın altındaki kaynaklar bunun ciddi bir savını kurar, ama burada ölçülen hiçbir şey bir zihin durumu göstermez. Ölçülen bir çıkış politikası ve onun bedelidir. Ortalamaya dönüş üzerine düşünülmüş bir görüşten kârını erken alan biriyle, açık kâr dayanılmaz olduğu için bunu yapan biri aynı çizelgeyi üretir ve hisse başına aynı 2,20’yi kaybeder; bu sayfa ikisini ayırt edemez.

Ve en pahalıya mal olan kabul: bütün bu tablo, girişler sabit tutulurken çıkışlar oynatılabildiği için vardır ve gerçekte bulunduğun konum bu değildir. Gerçek bir sicilde ikisi iç içe geçmiştir, çünkü kârını erken alan biri sonrasında başka işlemler yapar — sermaye daha erken serbest kalır, bir sonraki sinyal zaten yatay bir pozisyona gelir ve yedinci işlem belki hiç yapılmazdı. Bu sayfadaki her şey yedi girişin çıkış politikası değişikliğinden sağ çıktığını varsayar; gerçek bir hesapta çıkmazlardı. Ders 87 bu alışkanlığın aynasını ele alır ve iç içe geçme ilk orada ısırır, çünkü hiçbir şey yapmıyor görünen ayardır: yarım R ve daha dışarıdaki her stop sicili tam olduğu gibi bırakır, yedi işlemin hepsi, hisse başına 9,84, altı kazanç. Bir kademe sıkıp çeyrek R yap: ikisinde tetiklenir, ikisi de kazançtı; altı kazanç dörde, 9,84 ise 3,94’e döner, ki bu yalnızca elde tutmanın 1,74 altındadır.