Pozisyon verileri

Pozisyon raporu gerçektir, ücretsizdir ve okunmaya değer. Onun hakkında söylenenlerin neredeyse tamamı tek bir olguyu iki kez sayar. Her vadeli işlem piyasasında uzun açık pozisyon kısa açık pozisyona eşittir, her zaman; dolayısıyla raporlayan kategorilerin net pozisyonları toplandığında tam olarak sıfır eder — bu da ticari katılımcıların üç yılın kısa uç noktasında, spekülatörlerin ise üç yılın uzun uç noktasında olmasını, iki kez yazılmış tek bir cümle hâline getirir. En küçük kategori en büyüğü kadar şiddetli salınsa bile, iki manşet seri yalnızca muhasebe yüzünden -0,71 korelasyona sahip olurdu; pratikte -0,95’e daha yakın seyrederler ve bu da ders 45’in aritmetiğiyle iki teyit edici göstergeyi 1,03 bağımsız okumaya indirir. Herkesin alıntıladığı endeks bundan da kötüdür. Yüz elli altı gözlemden ikisiyle çivilenmiş bir aralık istatistiğidir; bir okumayı, gerçek bir yüzdeliğin haftaların tam olarak yüzde 20’sinde uç saydığı yerde, haftaların yüzde 28’inde uç sayar ve yeni bir rekor hafta, geçmişteki bir okumayı 44 puana kadar kaydırırken yüzdelik onu 1,6 kaydırır. Ayakta kalan şey folklordan küçüktür ve hiç yoktan iyidir: kimin neyi tuttuğuna dair zorunlu ve denetlenmiş bir sayım; yayımlandığında üç seans, üzerinde işlem yapabildiğinde dört seans eskimiş hâlde.

Ön koşullar: Ders 45, ki etkin sayımı bu sayfada kaç gösterge olduğu sorusunu karara bağlar, ders 44, ki raporlama gecikmesini fiyatlayan aritmetiği verir, bir de ders 19, ki bunlardan herhangi birinin işe yarayıp yaramadığını öğrenmenin neye mal olacağını fiyatlar.

Endeks neyden yapılmıştır

Yaygın kullanılan formül şimdiki net pozisyonu alır, son üç yılın en düşük okumasını çıkarır, en yüksek ile en düşük arasındaki farka böler ve yüzle çarpar. Üç yıllık bir penceredeki yüz elli altı gözlemden ikisi tüm ölçeği belirler. Diğer yüz elli dördü yalnızca bir okumanın bu ikisi arasında nereye düştüğüne karar verir.

Modülün altmış kapanışını yayımlanmış bir kuralla pozisyon serisine çevir ki aritmetik denetlenebilsin: net sözleşme sayısı, kapanış eksi 100’ün 10.000 ile çarpımıdır. Bu, -18.000 dip ve 71.000 zirve verir. Yüzdelik sütunu, puanlanan okumanın kesin olarak altında kalan okumaların altmış içindeki payıdır; en yükseği bu yüzden 100 değil 98,3 okur. Aşağıda bu okumalardan yedisi iki yoldan puanlanmış, ardından 142.000 sözleşmeyle yeni bir hafta geldikten sonra yeniden puanlanmıştır; bu, eski zirvenin iki katıdır ve gerçek bir üç yıllık rekor ortaya çıktığında böyle görünür.

Net pozisyon	Endeks	Gerçek yüzdelik	Yeni rekordan sonraki endeks	Sonraki yüzdelik
-18.000	0,0	0,0	0,0	0,0
-12.000	6,7	1,7	3,8	1,6
0	20,2	16,7	11,2	16,4
30.000	53,9	50,0	30,0	49,2
60.000	87,6	80,0	48,8	78,7
69.000	97,8	95,0	54,4	93,4
71.000	100,0	98,3	55,6	96,7

Tablodan üç şey çıkıyor. Aynı okumayı puanlamanın iki yolu arasındaki uyuşmazlıkla başla: seri boyunca endeks ile yüzdelik ortalama 5,15 puan, en fazla da 11,5 puan ayrışır. Yön rastgele değildir: altmış haftanın 59’unda endeks, okumanın hak ettiğinden yüksek gösterir. Aralığın ortasında bu, bir okumanın ne kadar uç olduğunu abartır. En dipte aynı sapma ters yönde işler — 1,7. yüzdelikteki bir net pozisyon, yani altmış haftanın biri hariç hepsinden daha nadir olan bir düzey, endekste 6,7 olarak raporlanır ve bu, neredeyse eşi görülmemiş değil, sadece alışılmadık gibi okunur.

İkincisi, endeks uç noktaları, uç noktaların gerçekleştiğinden daha sık ilan eder. Gerçek bir yüzdelik, okumaların tam olarak beşte birinde 80 ya da üzerindedir, çünkü yüzdelik bunun içindir. Bu seride endeks bunların yüzde 28,3’ünde 80 ya da üzerindedir. İnsanlara üzerinde hareket etmeleri söylenen bant, kelimenin ima ettiğinden yüzde 42 daha geniştir ve fazladan genişliğin içindeki her okuma oraya nadir olduğu için değil, aralığın biçimi yüzünden girmiştir.

Üçüncüsü, ve tartışmayı bitirmesi gereken kısım budur. 142.000’de yeni bir hafta, önceki hiçbir hafta hakkında hiçbir şeyi değiştirmez: aynı pozisyonlar, aynı kurumlar, aynı fiyatlar. Yine de yeniden hesapla, çünkü formül bunu gerektirir. Özgün altmış hafta içinde 80 ve üzeri okuyanların sayısı 17’den hiçbirine düşer. Bandın rahatça içinde olan ve 87,6 okuyan hafta artık 48,8 okur, yani aralığın ortasını. Gerçek yüzdeliği 80,0’den 78,7’ye gitti. Tek bir gözlem endeksi 39 puan, yüzdeliği 1,3 puan kaydırdı; seri boyunca en büyük endeks kayması ise yüzdeliğin 1,6 puanına karşılık 44 puandı — tek bir yeni gözleme geçmişi ne kadar yeniden yazma izni verildiği konusunda yaklaşık 28 kat fark.

Ayakta kalanlar

Çift sayım ve endeks gittikten sonra epeyce şey. Rapor bir tahmin değil bir sayımdır; bireysel bir katılımcının erişebildiği başka hiçbir pozisyon verisi bunu iddia edemez. Düzeyi ve haftadan haftaya değişimi, gecikmeden sonra bile, kimin neyi tuttuğuna dair gerçek bilgidir. Ve en savunulabilir kullanımı, folklorun neredeyse kazara söylediği kullanımdır: bir sinyal değil bir vetodur. Sana asla bir şey al demez. Yapmak üzere olduğun şeyin seni o piyasadaki en büyük raporlu sahiplerin karşı tarafına koyduğunu, üstelik onların yıllardır olmadıkları kadar bağlı oldukları bir anda, sana söyler.

Bir veto bir filtredir ve bir filtrenin neyi aşması gerektiğini ders 39 çoktan fiyatladı: beklentini ancak sildiği işlemler kaybedenlerinden kazandıklarından daha yüksek bir pay barındırıyorsa iyileştirir ve paranı ancak bu oran kâr faktörünü geçiyorsa iyileştirir. Bu filtrenin senin kayıtlarında o iki çıtayı aşıp aşmadığı, yalnızca senin kayıtlarının cevaplayabileceği bir sorudur. Cevaplayana kadar endeksi değil yüzdeliği oku, bir şeye kalabalık demeden önce pozisyonu açık pozisyona böl, eski üç satır yerine ayrıştırılmış raporu kullan ve hepsini iki okuma değil tek bir okuma olarak ele al.

Bunun çözmediği şeyler

Kategorilerin katılımcı türleri olduğu. Bunlar kendi beyanına dayalı raporlama kutularıdır ve eski rapordaki ticari kutu, üreticilerle, yatırımcılardan devralınan riski koruyan swap satıcılarını karıştırır. Bu ince bir itiraz değildir: Komisyonun kendisinin 2009’da ayrıştırılmış bir sürüm yayımlamaya başlamasının sebebi tam da budur. Üç satırlık raporu okuyup ilk satırı fiziksel piyasa diye anlatmak, düzenleyicinin sana zaten iki ayrı şeyin toplamı olduğunu söylediği bir şeyi anlatmaktır.

Vadeli pozisyonun bütün pozisyon olduğu. Rapor vadeli işlemleri, bazı piyasalarda da vadeli işlemler artı vadeli işlem opsiyonlarını kapsar. Swaplar, fiziksel stok, vadeli satışlar ya da spot piyasadaki herhangi bir şey hakkında hiçbir şey söylemez. Büyük bir vadeli pozisyonda kısa olan bir madenci, yerin altındaki metalde çok daha fazlasında uzun olabilir ve ikisinin neti düz ya da tam tersi çıkabilir. Okuduğun şey, göremediğin bir defterin tek bir bacağıdır.

Özdeşliğin raporu değersiz kıldığı. Özdeşlik iki okumayı tek bir okumaya indirir; bu büyük bir düzeltmedir, bir yıkım değil. Kimin neyi tuttuğuna dair yasal zorunlulukla yayımlanan dürüst tek bir okuma, çoğu piyasanın sana verdiğinden fazlasıdır. Hata epistemik değil aritmetiktir: yanlış olan teyidi saymaktır, raporu okumak değil.

Çifte sayma itirazının, bu dersin okumanı söylediği rapora da geçtiği. En sıkı ısırdığı yer eski raporun üç satırıdır; orada iki kategori büyüktür, üçüncüsü ise bir kalanıdır. Ayrıştırılmış raporda beş vardır ve toplamı sıfır eden beş seri, iki değil dört bağımsız sayı taşır. O beşi birbirine yakın büyüklükte ve başka türlü ilişkisiz olsaydı, herhangi bir çift için muhasebe tabanı eksi birin dörde bölümü, yani -0,25 olurdu; bu korelasyondaki iki okuma da 1,03 değil 1,6 bağımsız okuma eder. Özdeşlik hiç yok olmaz ve bir şeyleri silmeyi hiç bırakmaz. Ama bu dersin önerdiği raporda yukarıdaki başlıktan epeyce azını siler; kategoriler büyüklükçe hiç de eşit değildir, dolayısıyla gerçek iki sayının arasında bir yerdedir ve nerede olduğu yayımlanmış seri üzerinde ölçülebilir, burada ölçülmemiştir.

Bu altmış sayının birilerinin pozisyon serisi olduğu. Bunlar modülün kapanışlarının yukarıda basılı bir kuralla yeniden ölçeklenmiş hâlidir; böylece tablodaki her rakam yeniden üretilebilir. Altmış okuma, üç yıllık bir pencerenin tuttuğu yüz elli altı da değildir ve daha uzun bir pencere, endeks ile yüzdelik arasındaki açığı yönünü ya da kırılganlığını değiştirmeden yumuşatırdı. Aritmetik taşınır; sayılar taşınmaz.

Bunlardan herhangi birinin, uç noktaların dönüşleri önceleyip öncelemediğini çözdüğü. Çözmüyor ve basılı başka hiçbir şey de çözmüyor. Uç pozisyonlanma için alıntılanan isabet oranları kimseye dayanmıyor ve herkesin andığı tekil vakalar tekil vakalardır. Ders 19, cevabı kendi kayıtlarında kurmanın neye mal olacağını fiyatlar ve cevap, çoğu kişinin tek bir piyasada on yıl işlem yaparak toplayabileceğinden daha fazla haftalık gözlemdir.

Problemler

1. Özdeşliği bir kez kendin doğrula. Komisyonun kendi sitesinden bir piyasanın bir haftasını çek, raporlanabilir olmayan kalan dahil her kategorinin net pozisyonunu topla ve toplamın sıfır olduğunu doğrula. Sıfır olacak. Sonra bunun, bağımsız saymak üzere olduğun iki sayı için ne anlama geldiğini yaz: üç satır üzerinde iki serbestlik derecen var ve ilk ikisi arasında bulduğun her teyit, piyasa açılmadan önce zaten oradaydı.
2. Her iki istatistiği de aynı okuma üzerinde hesapla. Takip ettiğin bir piyasa için üç yıllık haftalık net pozisyonları al. En son hafta için yaygın kullanılan endeksi ve o okumanın hepsi içindeki gerçek yüzdelik sırasını hesapla ve iki sayıyı yan yana yaz. Sonra pozisyonu o haftanın açık pozisyonuna böl ve onu da yaz. Artık tek bir pozisyonu anlatan üç sayın var ve kamusal sohbet bunların en dayanıksızını alıntılıyor.
3. Vetonun neyi çıkaracağını say. Kendi kayıtlarını gözden geçir ve en büyük raporlu kategori sekseninci yüzdeliğin üzerindeyken seni onun karşısına koyan her işlemi işaretle. O kümedeki ve geri kalan her şeydeki işlemleri say, parayı topla. Bu sana filtrenin bir yazıdaki birine ne yaptığını değil, sana ne yapmış olacağını söyler; ders 39 da filtreyi çalıştırmaya değmesi için sonucun aşması gereken iki koşulu verir.

Kaynaklar. Holbrook Working, «Futures Trading and Hedging» (The American Economic Review, 1953), korunmanın ihtiyari olduğunun ve bir fiyat görüşü taşıdığının gösterilmesi için; ticari kategoriyi takip etme savunusunun tamamının dayandığı varsayım da budur. Commodity Futures Trading Commission, Commitments of Traders açıklayıcı notları ve 2009’da getirilen ayrıştırılmış rapor; kategorilerin ne olduğu, raporlama eşiklerinin ne yaptığı ve düzenleyicinin ticari kutuyu bölmek için verdiği kendi gerekçesi için. Changyun Wang, «The Behavior and Performance of Major Types of Futures Traders» (The Journal of Futures Markets, 2003), kategorilerin bir şey öngörüp öngörmediğini ölçmeye yönelik az sayıdaki ciddi girişimden biri için. Michael S. Haigh, Jana Hranaiova ve James A. Overdahl, «Price Dynamics, Price Discovery and Large Futures Trader Interactions in the Energy Complex» (Commodity Futures Trading Commission, 2005), spekülatif kategorinin fiyatları öncülemek yerine izlediği bulgusu için; bu da popüler okumanın varsaydığının tam tersidir.

Pozisyonlanma, kimin neyi tuttuğuna dair bir sayımdır. Hepsinin bunu neden aynı anda tuttuğu hakkında hiçbir şey söylemez ve ders 45, bir defterin ne kadarının gerçekte tek bir pozisyon olduğuna karar veren büyüklüğü adlandırmıştı: varyansı yükselip alçalan ortak bir faktör. O faktörün bir adı ve bir yayın takvimi var. Ders 47 makro döngüyü ele alıyor: yayımlanan sayılardan hangileri yeni bilgidir ve hangileri zaten kamuya açık rakamlar üzerinde aritmetiktir, bir yayın fiyatı neden düzeyiyle değil sürpriziyle hareket ettirir, o sürpriz zaten fiyatlanmış olandan nasıl hesaplanır ve aynı rakam aynı piyasayı farklı yıllarda neden zıt yönlere hareket ettirir.

Yalnızca eğitim amaçlıdır. İşlem yapmak önemli ölçüde kayıp riski taşır. Finansal tavsiye değildir. Geçmiş performans gelecekteki sonuçları garanti etmez.