Zaman dilimi nedir

Bir mum, piyasanın ürettiği bir şey değildir. Şeridi gruplamak için bir kuraldır ve kuralın iki ayarı vardır: her grubun genişliği ve ilkinin nerede başladığı. Anılan hep yalnızca ilkidir. Son dört dersin altmış mumunu dörder dörder yeniden gruplayın: örneklemin en yükseği ve en düşüğü hiç kımıldamaz, buna karşılık salınım noktalarının sayısı on beşten ikiye düşer ve ders 36’nın oranı 0,082’den 0,157’ye kayar. Sonra genişliği rahat bırakıp yalnızca başlangıç mumunu kaydırın: aynı oran, tıpatıp aynı şerit üzerinde 0,104’ten 0,249’a kadar gezinir.

Ön koşullar: Ders 36, ki oranı burada yeniden ölçülen iki büyüklükten biridir; bir de ders 32, ki salınım kuralı öbürüdür: ikisi de mum cinsinden verilmişti, ve bu ders bir mumun ne olduğunu soruyor.

Aynı altmış mum, altı aralıkta

Gruplama aritmetiğini bir kez elle yapmaya değer. 1’den 4’e kadarki mumları alın. Yüksekleri 100,8, 101,6, 101,1 ve 102,9’dur, yani grubun yükseği 102,9’dur. Düşükleri 100,0, 100,7, 100,2 ve 101,5’tir, yani grubun düşüğü 100,0’dır. Grup, dördün sonuncusunun kapandığı yerde, 102,8’de kapanır. 0,8, 0,9, 0,9 ve 1,4 açıklığındaki dört mumun yerine 2,9 açıklığında tek bir mum. Bunu on beş kez tekrarlayın: altmış mumluk grafik on beş mumluk grafiğe döner.

Aşağıda, aynı işlem birden altıya kadar her genişlikte yapılmış. Salınım sütunu, yeniden gruplanmış mumlara ders 32’nin kuralını uygular — her iki yanında iki daha alçak yüksek bulunan bir yüksek, her iki yanında iki daha yüksek düşük bulunan bir düşük. Oran sütunu ders 36’nınkidir: örneklemin tamamındaki net yer değiştirmenin, ardışık kapanışlar arasında yürünen toplam yola bölümü.

Gruplanan mum	Grafikteki mum	Ortalama mum açıklığı	Salınım noktası	Verimlilik oranı
1	60	1,35	15	0,082
2	30	2,02	4	0,161
3	20	2,54	2	0,245
4	15	2,89	2	0,157
5	12	3,33	2	0,312
6	10	3,71	1	0,140

O tabloda eksik bir sütun var ve eksik olmasının sebebi altı kez aynı sayı olacak olmasıydı. Örneklemin en yükseği her satırda 107,4, en düşüğü her satırda 97,7. Yaklaşık olarak değil: her genişlikte, ondalık basamağına kadar aynı. Hareketin tamamı hâlâ orada. Değişen, hareketin her betimlemesi.

İnsanı rahatsız etmesi gereken sütun salınım sayısıdır. Ders 32 bu seride on beş salınım noktası buldu ve bu sayının her iki yanda kaç mum istediğinize bağlı olmasına bir ders ayırdı. Bu sayı, ders 32’nin hiç anmadığı bir şeye de en az o kadar bağlıdır: genişlik altı olduğunda aynı kural aynı şerit üzerinde bir tane buluyor. Bir trader’ın işaretleyeceği, tartışacağı ve zararı durdur emirleriyle destekleyeceği on beş yapısal noktadan on dördü grafikte hiç yok. Onlar hiçbir zaman şeritte değildi; gruplamanın içindeydi. Aynı kuralı yalnızca kapanışlara — bu serinin üretilmiş değil yayımlanmış olan kısmına — uygulayın, sayı on yedi, sekiz, dört, iki, bir, bir diye gider. Aynı çöküş.

Oranda durum daha kötü, çünkü sırayla bile düşmüyor. 0,082, 0,161, 0,245, 0,157, 0,312, 0,140 diye gidiyor. Ders 36 bu sayıdan bir rejim ölçümü kurdu ve ders 37 ona bir teyit uzunluğu seçmeye bir ders harcadı; ikisi de ölçtükleri şey konusunda haklıydı. Ama ikisi de, aynı şeridin nasıl gruplandığından ötürü bu büyüklüğün birinci genişlikle beşinci arasında neredeyse dörde katlandığını ve altıncıda bunun yarısının altına düştüğünü söylemedi. Bu, piyasanın bir özelliği değildir. Piyasanın ve ızgaranın özelliğidir, ve ızgara bir açılır listeydi.

Açıklık neden bir kök gibi büyür, sayı neden genişliğin tersiyle düşer

Ortalama açıklık sütunu, arkasında bir gerekçe olan sütundur. Dört mumu bire katmak yeni mumu dört kat yüksek yapmaz. Bu seride 2,14 kat yüksek yapar. Altısını katın, altı kat değil 2,75 kat elde edersiniz. Tablo boyunca oranlar 1,00, 1,50, 1,88, 2,14, 2,47 ve 2,75; genişliklerin karekökleri ise 1,00, 1,41, 1,73, 2,00, 2,24 ve 2,45. Her oran kendi karekökünün biraz üstünde duruyor ve hiçbiri genişliğin kendisine uzaktan bile yaklaşmıyor.

Bu, zamanın karekökü ile ölçeklenmedir ve adımlar birbirinden neredeyse bağımsız olduğunda ortaya çıkan şeydir: mesafeler toplanır, ama yer değiştirmeler kısmen birbirini götürür, dolayısıyla toplam adım sayısı gibi değil adım sayısının karekökü gibi büyür. Bu, dersin en kullanışlı tek olgusudur, çünkü maliyete yaptığı şey vardır.

Gidiş dönüş başına sabit bir ücret varsayın ve mum başına bir işlem yaptığınızı varsayın. Genişlik bir iken altmış mum ve çalışılacak 81,0 toplam açıklık vardır, yani ödenen her ücret başına 1,35 hareket satın alınır. Genişlik dört iken on beş mum ve 43,3 toplam açıklık vardır, yani ücret başına 2,89. Kaba grafik yüzde 47 daha az toplam hareket sunar ve ücretlerin yalnızca dörtte birini ödemenizi ister, dolayısıyla bir birim hareketin maliyeti eskisinin 0,47 katına düşer. Dörtte birine değil. Kabaca yarısına, ki bu da dördün karekökünün tersidir.

Bu, her yerde kötü kurulan bir iddianın dürüst hâlidir. Daha yüksek bir zaman dilimi isabet oranınızı iyileştirmez ve bunu yaptığını ne bu ders ne de başka biri ölçüyor. Yaptığı şey aritmetiktir: ödeme sayınızı genişlikle orantılı olarak azaltır ve işlem gördüğünüz şeyin boyutunu genişliğin karekökü ile orantılı olarak büyütür; bu ikisinin oranı da etkinin tamamıdır. Dört kat kaba bir aralık, birim hareket başına sürtünmenizi yarıya indirir. Dörtte bire indirmez; ve size iyileşmenin zaman dilimiyle orantılı olduğunu söyleyen kişi çarpmayı yapmamıştır.

Kimsenin yazmadığı ayar

Şimdi genişliği dörtte sabitleyin ve yalnızca başlangıcı kaydırın. Aşağıda bu seri üzerinde dört mumluk bir ızgaranın olabilecek dört fazı var; her biri grafikte on dört muma kırpılmış, böylece her satır aynı şeridin elli altı mumunu kapsıyor ve aralarındaki tek fark sınırın nereye düştüğü oluyor.

Dört mumluk ızgaranın başlangıcı	Kapsanan şerit mumları	Verimlilik oranı	En yüksek mum	Salınım noktası
1. mum	1 ile 56 arası	0,188	4,2	2
2. mum	2 ile 57 arası	0,249	5,3	2
3. mum	3 ile 58 arası	0,104	4,5	2
4. mum	4 ile 59 arası	0,200	5,9	1

Aynı enstrüman, aynı genişlik, ekranda aynı sayıda mum, her satırda aynı şeridin elli altı mumu. Rejim okuması 0,104’ten 0,249’a kadar gidiyor, neredeyse iki buçuk katlık bir açıklık. Bu ikisinin arasında herhangi bir yere eşik koyun: tek bir enstrümanın bu dört grafiği, şeridin eşiğin hangi tarafında olduğunda anlaşamıyor. Eşiği tam 0,200’e koyun: dördüncü satır, ders 37’nin bir bölüm ayırdığı türden bir eşitlik olur. Grafikteki en yüksek mum 4,2’den 5,9’a kadar gidiyor, yani son mumların yüksekliğinin katı olarak belirlenen bir zararı durdur emri, fazın icat ettiği birimlerle belirleniyor demektir. Dört ızgaradan biri, öbür üçünün koruduğu bir salınım noktasını kaybediyor.

En yüksek ve en düşük yine dört satırın hepsinde 107,4 ve 97,7. Sağ çıkmalarının sebebi, onları yapan mumların — en düşük için 24. mum, en yüksek için 53. mum — dört aralığın da içinde kalmasıdır. Bu, şanstan çok, seviyeleri işaretlemeye değmesinin sebebidir: bir uç değer, gerçekten olmuş bir işlemdir ve onu hangi gruba koyarsanız koyun orada durur.

Geçerken bir şeye daha dikkat edin. Bu tablonun ilk satırı 0,188 gösteriyor; önceki tablonun aynı ızgara olan dördüncü satırı ise 0,157 gösteriyor. On beş mumdan on dörde kırpılmasının dışında hiçbir şey değişmedi: örneklemin sonundan dört mum düştü. Altmışta dört mumu çıkarmak okumayı beşte bire yakın oynattı. Bu, aynı dersin küçültülmüş hâlidir ve aralığı belirtilmeden aktarılan bir okumanın neden sayı olmadığının sebebidir.

Bunun son dört derse yaptığı

Onları geri almıyor. Ders 32’den 37’ye kadarki her rakam, hesaplandığı aralık için doğrudur ve o derslerin her biri bunun hangi aralık olduğunu söyledi. Bu dersin eklediği şey, aralığın da aktarımın parçası olduğudur. Ders 32’nin on beş salınımı, ders 35’in süpürme sayıları, ders 36’nın oranı ve ders 37’nin teyit uzunlukları hep mum cinsinden ölçüldü, ve bir mum bir seçimdi.

Bunun pratik biçimi kısadır. Bir kural yazdığınızda, bir fiyatın yanına para birimini yazacağınız gibi genişliği ve fazı da yanına yazın. İki sonucu karşılaştırdığınızda, bir yöntemin öbürünü yendiği sonucuna varmadan önce ikisinin aynı ızgarada hesaplandığını doğrulayın. Ve bir okuma ile bir seviye çeliştiğinde, biri açılır listeyi değiştirse hangisinin elinizde kalacağını hatırlayın.

Problemler

1. Kendi mumlarınızı yeniden gruplayın ve güvendiğiniz bir sayıyı yeniden hesaplayın. Kendi enstrümanınızdan, normalde kullandığınız genişlikte iki yüz mum alın ve elle ya da bir hesap tablosunda ikişer, üçer ve dörder gruplayın: yüksek, yükseklerin en yükseği; düşük, düşüklerin en düşüğü; kapanış, son kapanış. Sonra gerçekten ona göre davrandığınız bir sayıyı yeniden hesaplayın — bir salınım sayısı, bir ortalama açıklık, hareketli ortalamaların kesiştiği tarih, bir gösterge okuması. Dört yanıtı yan yana yazın. Aralarındaki açıklık, açılır listenin neye değdiğidir; ve onu kendi enstrümanınızda görene kadar para birimi olmayan bir fiyat söylüyordunuz.
2. Sınırı kaydırın ve faz riskini ölçün. Genişliği sabit tutun ve aynı okumayı olabilecek her başlangıç kaymasında hesaplayın — dört mumluk bir ızgarada dördünde, altılıkta altısında. Her biri meşru bir grafiktir ve her birine biri bakıyordur. Yanıtların açıklığı sizin faz riskinizdir ve bu, hiçbir veri miktarının küçültmediği belirsizlik payıdır; çünkü gürültü değildir: her yanıt başka bir ızgara hakkında tümüyle haklıdır.
3. Kökü kendi şeridinizde sınayın. Kendi genişliğinizde ortalama mum açıklığını hesaplayın, sonra o genişliğin iki, dört ve dokuz katında hesaplayın. Her birini ilkine bölün. Enstrümanınız yukarıdaki seri gibi davranıyorsa 1,4, 2,0 ve 3,0’a yakın sayılar — karekökler — elde edersiniz. Bunun yerine 2, 4 ve 9’a yakın sayılar elde ediyorsanız, hareketler birbirini götürmek yerine mumdan muma zincirleniyor demektir; bu da gerçek ve seyrek bir bulgudur ve alıştırmanın maliyetinden çok daha değerlidir. Her hâlükârda, Bir taban oran nasıl toplanır adlı ek, sayımı dürüst tutmanın yoludur.

Kaynaklar. Holbrook Working, «Note on the Correlation of First Differences of Averages in a Random Chain» (Econometrica, 1960), bir seriyi daha geniş aralıklara toplamanın onun istatistiksel özelliklerini altta yatan süreçle hiç ilgisi olmayan biçimlerde değiştirdiğine dair ilk gösterim için — üç sayfa, ve mesele kapanır. Robert C. Merton, «On Estimating the Expected Return on the Market: An Exploratory Investigation» (Journal of Financial Economics, 1980), kök ölçeklenmesinin altındaki asimetri için: daha ince örneklemek varyans hakkında bildiklerinizi keskinleştirir, sürüklenme hakkında bildikleriniz içinse neredeyse hiçbir şey yapmaz. Torben G. Andersen ve Tim Bollerslev, «Answering the Skeptics: Yes, Standard Volatility Models Do Provide Accurate Forecasts» (International Economic Review, 1998), aynı noktanın çalışma hâli için — ölçülen büyüklük, onu ölçtüğünüz aralığa bağlıdır, dolayısıyla aralık yanıtın parçası olmak zorundadır.

Genişliğin ve fazın birer ayar olduğunu bilmek hangisini kullanacağınızı söylemez; ve alışılmış öğüt birkaçını birden kullanmaktır: yön için geniş biri, yapı için orta biri, giriş için dar biri. Bu öğüt yanlış değildir, ve bedava da değildir. Ders 39 onu söküyor: üç grafiği okumak gerçekte ne kazandırır, karar cinsinden neye mal olur, ve bir filtrenin yanlışlıkla eledikleri kendini amorti edene kadar kaç işlemi elemesi gerektiğinin aritmetiği.

Yalnızca eğitim amaçlıdır. İşlem yapmak önemli ölçüde kayıp riski taşır. Finansal tavsiye değildir. Geçmiş performans gelecekteki sonuçları garanti etmez.