Bir gerçekleşme aslında nedir

Emrin asla «piyasa» ile karşılaşmaz. Tam o anı sana karşı işlem yapmak için seçmiş belirli bir kişiyle karşılaşır — ve o anı seçtiği için, aldığın gerçekleşmeler, alabileceğin gerçekleşmelerin adil bir örneklemi değildir. Aşağıdaki hesapta, on emirde bir gerçekleşmeme oranı bir trader’a 2 $ tasarrufa karşılık 1,50 $’a, bir başkasına aynı 2 $’a karşılık 15 $’a mal olur ve emir türü bakımından ikisi arasında hiçbir fark yoktur.

Ön koşullar: Ders 2, limit emri koyduğunda girdiğin sıra ve piyasa emri gönderdiğinde yürüdüğün seviyeler için.

Ekstrede asla görünmeyen maliyet

Bir limit emri sana spread’i kazandırır. Bir piyasa emri sana işlemi garanti eder. Trader’lar hiç şaşmadan birincisini optimize eder, çünkü teyitte görünür; ve ikincisini yok sayar, çünkü hiçbir yerde görünmez.

Bunların herhangi biri geçerli olmadan önce doğru olması gereken bir şey var. Limit emri sana spreadi ancak spreadin kendi tarafında beklerse kazandırır. Satış tarafına yazılmış bir alış limiti hemen işlem görür: satışa karşı, satış fiyatından, ve bir piyasa emrinin ödeyeceğinin tam olarak aynısını öder. Kazanç, 50,02’de bekleyip birinin sana gelmesini beklemekten doğar — nasıl olsa karşıya geçecek bir emre fiyat yazmaktan değil. İkisini karıştırmak, birinin spreadi ödemeyi bıraktığını sanırken onu tam olarak ödemesinin en yaygın yoludur.

İkisini aynı ölçeğe koy. Bir cent genişliğinde bir enstrüman ve 200 hisselik bir pozisyon al. Piyasa emri yerine limit emri kullanmak sana her yönde spread’in yarısını kazandırır: girişte yarım cent, çıkışta yarım cent, yani gidiş dönüşte hisse başına bir cent — 200 hissede 2 $. Görünen tasarruf budur ve gerçektir.

Şimdi görünmeyen taraf. Limitte ısrar etmenin on denemeden birinin hiç gerçekleşmemesi anlamına geldiğini varsay. Kaçırılan bir deneme neye mal olur? Ortalama kazanana değil — burada neredeyse herkesin yaptığı hata bu. Atladığın bir işlem kayıplarını da beraberinde götürür, dolayısıyla vazgeçtiğin şey, yaptığın her işlemin ortalamasıdır, kazançlar ve kayıplar birlikte. Bu rakam 15 $ ise, on denemeden birini kaçırmak 1,50 $’a mal olur, buna karşılık 2 $ tasarruf. Limit emri doğrudur.

Şimdi daha büyük hareketler için daha seyrek işlem yaptığını ve tüm işlemlerdeki ortalamanın 150 $ olduğunu varsay. Aynı onda bir kaçırma oranı artık aynı 2 $’ı kazanmak için deneme başına 15 $’a mal oluyor ve limit emri, uğruna geldiğin şeyin çoğunu yok ediyor. Emir türlerinde hiçbir şey değişmedi. Değişen, kaçınmaya çalıştığın spread’e karşı ölçülen, yakalamaya çalıştığın şeyin büyüklüğü.

Yani soru asla «limit emirleri daha mı iyi» değildir. Soru şudur: benimkiler ne sıklıkla gerçekleşmiyor ve o işlemler ne değerindeydi? İki sayı da senindir, hiçbiri teoriden bilinemez ve ikisi de şurada anlatılan kayıttan çıkar: ders 23. Onlara sahip olana kadar, sana hangi emir türünü kullanacağını söyleyen herkes senin adına tahmin yürütüyordur.

Bunun çözmediği şeyler

Buradaki hiçbir şey, gerçekleşmenin diğer tarafındaki kişinin bir şey bildiğini söylemiyor. İşlemlerin çoğu, hiçbir bilgisi olmayan insanlar arasında, bir görüşle hiç ilgisi olmayan sebeplerle gerçekleşir — para giren bir fon, dengeleme yapan bir emeklilik fonu, vergi ödeyen biri. Ters seçim, çok sayıda gerçekleşmenin ortalaması hakkında bir ifadedir, herhangi biri hakkında bir iddia değil; ve tek bir gerçekleşmeyi birinin seni alt ettiğinin kanıtı olarak okumak, tek bir gözlemi bir sıklıkla karıştırmaktır.

Bekleyen emirlerin kötü bir fikir olduğunu da ortaya koymuyor. Ortaya koyduğu şey, yapıları gereği görünmez bir maliyet taşıdıkları ve bu maliyetin yalnızca kendi kaydına karşı ölçülebileceğidir. Bu maliyetin küçük olduğu enstrümanlarla yıkıcı olduğu enstrümanlar binlerce kat fark eder, ki bu da ders 12’in konusudur.

Ayrıca yukarıdaki her gerçekleşme ya hep ya hiçtir, gerçekte olanlar ise değildir. 500 hisselik bir limit emri 200 olarak geri dönebilir; bu da sana bir başkasının seçtiği fiyattan bir pozisyonun beşte ikisini ve şimdi ikinci kez vermen gereken bir kararın beşte üçünü bırakır. Buradaki hesabın hiçbir yeri bunu kapsamaz ve bu örneklerden daha az likit olan her şeyde kısmi gerçekleşme sıradan durumdur.

Ondan biri ve altıdan biri sana, sanki gerçekleşmeme oranı bir trader’ın özelliğiymiş gibi uzatıldı. Değildir. Piyasadan ne kadar uzağa yattığına, enstrümana ve günün saatine göre oynar; dolayısıyla tek bir rakam onun için zaten farklı şeylerin ortalamasıdır ve aşağıdaki üçüncü problem sana bu örneklerin ima ettiğinden daha gürültülü bir sayı verecektir.

Ve gerçekleşmemiş bir emrin ne değerde olduğu gözlemleyebileceğin bir şey değildir. Olmamış bir işleme fiyat biçiyorsun, üstelik olsaydı senin emrini de içerecek bir piyasada. Perakende büyüklükte bu fark bir kenara bırakılacak kadar küçüktür ve bu varsayım yukarıdaki her rakamın içinde sessizce çalışmıştır. Kaçırdığın şeyin temiz bir ölçümünü kimse sana veremez. Var olan en iyisi, kendi topladığın gürültülü ölçümdür.

Kıpırdamadan durmak bir pozisyondur. Bir maliyeti vardır ve o maliyet, asla görmediğin işlemlerde ödenir.

Problemler

1. Karşılaştırma, düzgün yapılmış hâli. İki cent genişliğinde kote edilen bir enstrümanda her seferinde 500 hisse işlem yapıyorsun ve hem girişte hem çıkışta limit kullanmak sana spread’in tamamını kazandırıyor. Altı denemeden biri gerçekleşmiyor. İşlemlerinin %40’ını kazanıyorsun, ortalama kazancın 60 $ ve ortalama kaybın 30 $. Hesapla: (a) limitlerin gidiş dönüş başına kazandırdığı, (b) tek bir işlemin ortalama sonucu ve (c) altıda bir kaçırılan denemenin maliyeti. Senin sayıların hangi emir türünü destekliyor ve ne kadarla?
2. Anında gerçekleşme. Mevcut piyasanın üstüne bir limit satış emri koyuyorsun ve bir saniye içinde gerçekleşiyor. Buna yol açmış olabilecek iki farklı şeyi adlandır ve ikisinden hangisinin seni endişelendirmesi gerektiğini söyle.
3. Kendi gerçekleşme oranın. Sonraki yirmi limit emrinde iki şeyi kaydet: gerçekleşip gerçekleşmediğini ve fiyatın beş dakika sonra nerede olduğunu. Gerçekleşmeyenlerin oranını ve gerçekleşmeyenlerin ne değerinde olacağını hesapla. Yukarıdaki aritmetiği bir örneğe değil kendine uygulamanın tek yolu budur.

Kaynaklar. Lawrence R. Glosten ve Paul R. Milgrom, «Bid, Ask and Transaction Prices in a Specialist Market» (Journal of Financial Economics 14, 1985), spread’i yalnızca ters seçimden türetir — envanter maliyeti yok, işlem maliyeti yok, ve yine de bir spread’in var olması gerekir. Larry Harris, Trading and Exchanges (Oxford, 2003), 14. bölüm, emir türleri arasında seçim yapmak üzerine.

Artık bir gerçekleşmenin ne olduğunu ve onu elde etmenin neye mal olduğunu biliyorsun. Sonraki ders, şimdiye kadarki her örnekte ödediğin spread’i ele alıyor ve onun sent cinsinden büyüklüğünün sana hiçbir şey söylemediğini gösteriyor. Kullandığın stop’a bölündüğünde aynı sayı, hangi işlemleri kaldırabileceğine karar vermeye başlıyor.

Yalnızca eğitim amaçlıdır. İşlem yapmak önemli ölçüde kayıp riski taşır. Finansal tavsiye değildir. Geçmiş performans gelecekteki sonuçları garanti etmez.