De spread is de prijs van onmiddellijkheid

De spread is geen fee, hij is de prijs van niet willen wachten — en zijn omvang in centen zegt je niets. Wat bepaalt of je hem kunt dragen is zijn omvang gemeten tegen de stop die je gebruikt. Op de twee instrumenten hieronder vragen dezelfde opzet en dezelfde discipline in het ene een trefpercentage van 50,8 % en in het andere van 67,5 %, en maar één van die twee getallen wordt door iets betrouwbaar gehaald.

Vereisten: Les 2, voor de diepte en wat het kost die af te lopen, en les 3, voor de twee kosten van het kiezen van een ordertype.

Dezelfde transactie in twee instrumenten

Je hebt één opzet, een stop waarvoor je hebt gekozen, en twee kandidaat-instrumenten.

De eerste is de index-ETF uit les 1, nog steeds één cent breed genoteerd op 512,30 en 512,31, en je stop ligt $ 0,60 verderop. s = 0,01 ÷ 0,60, oftewel 1,7 %. Break-even trefkans 50,8 %. De spread is ruis; ga over iets anders nadenken.

De tweede is de micro cap van $ 1,50 uit diezelfde les, nog steeds genoteerd op 1,48 en 1,55, en omdat hij meer beweegt heb je de stop op $ 0,20 gezet. s = 0,07 ÷ 0,20, oftewel 35 %. Break-even trefkans 67,5 %. Jouw opzet wint geen 67,5 % van de tijd. Vrijwel niets doet dat.

Dezelfde trader, hetzelfde idee, dezelfde discipline. Het ene is een bedrijf en het andere een gift, en het verschil werd beslist door twee getallen die je vóór het instappen van het scherm kunt aflezen. Dit is de berekening die les 12 omzet in een rangschikking die je op elk instrument kunt toepassen dat je overweegt.

Wat dit niet oplost

De formule veronderstelt een verhouding opbrengst tot risico van één op één en dat je de hele spread op de heen-en-weer betaalt. Verander het uitbetalingsprofiel en het break-evenpunt verandert mee; gebruik limietorders aan beide kanten en je betaalt misschien minder dan de hele spread, tegen de kosten die les 3 beschrijft. Het behandelt de spread ook als je enige kostenpost. Dat is hij niet: commissies, financiering en de slippage van het aflopen voorbij de notering komen erbovenop, en les 11 telt ze erbij op.

Elke s op deze pagina is bovendien gebouwd op de genoteerde spread, en les 2 liet zien wat een notering waard is: in dat boek stonden er maar 300 aandelen bovenaan. Een order die groter is dan wat daar rust betaalt meer dan het getal waardoor je deelde, dus elk break-evenpunt in de tabel is een ondergrens en geen cijfer, en het ligt verder onder de waarheid naarmate je groter handelt.

En de uitweg die deze pagina steeds aanraadt is evenmin gratis. Als je hoort dat s 35 % is, ligt het voor de hand de stop te verbreden tot dat niet meer zo is, en de rekensom verbetert prompt. Wat de rekensom niet ziet, is dat een stop hoort waar de transactie fout is, niet waar de verhouding comfortabel oogt, en dat een stop die is verzet om een formule te vleien meer verliest telkens als hij wordt geraakt. Les 21 zet de stop ergens om een reden. Tot dan is s een getal dat je exact kunt uitrekenen en niet eerlijk kunt sturen.

En het zegt niets over waarom een spread de breedte heeft die hij heeft, of waarom hij in de loop van de dag verandert. Dat is een vraag over degene die hem quoteert, niet over jou, en daarvoor is de volgende les.

Een spread is alleen ooit duur ten opzichte van iets. Deel hem door je stop, en het getal begint je te vertellen wat je moet doen.

Opgaven

1. Pas de formule toe. Een instrument noteert 0,02 breed en je gebruikt een stop van 0,40 op één-op-één. Welke trefkans heb je nodig om quitte te spelen? Nu hetzelfde instrument met een stop van 0,08. Geef beide antwoorden en zeg welke van de twee opzetten je zou willen handelen.
2. Draai hem om. Jouw opzet wint 55 % van de tijd op één-op-één. Herschik p = (1 + s) ÷ 2 om de spread-stopverhouding te vinden waarbij je hele voordeel verdwenen is. Zeg dan welke stopafstand dat impliceert op een instrument dat 0,02 breed noteert, en of je ergens in de buurt daarvan zou willen handelen.
3. Je eigen handel. Neem de laatste tien transacties die je deed of plande. Noteer voor elk de spread bij ingang en de stopafstand, en bereken s. Wat is je mediaan? Welke trefkans vraagt je eigen handelen volgens de tabel op dit moment van je, en hoe verhoudt dat zich tot de trefkans die je werkelijk hebt?

Bronnen. Harold Demsetz, „The Cost of Transacting” (Quarterly Journal of Economics 82, 1968), het artikel dat de spread neerzette als prijs van onmiddellijkheid in plaats van als kostenpost. Larry Harris, Trading and Exchanges (Oxford, 2003), hoofdstuk 21, over het meten van transactiekosten tegen de transactie in plaats van op zichzelf.

Je kunt de spread nu beprijzen tegen je eigen stop. De volgende les draait de vraag om en stelt hem aan wie quoteert. Het antwoord heeft drie delen: één vaste kost die de bodem legt, en twee risico’s die bijna elke keer verklaren dat dat getal beweegt.

Uitsluitend educatief. Handelen brengt een aanzienlijk risico op verlies met zich mee. Dit is geen financieel advies. Resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst.